အခ်ိန္ရွိခိုက္၊ လု႔ံလစိုက္၊ မမိုက္သင့္ေပ၊ ဒို႔တစ္ေတြ။

Thursday, February 11, 2016

၀န္ထုပ္ကိုယ္စီခ် ၿပံဳးျပၾကေစ

ဘုန္းဘုန္းေရ
ၿပံဳးၿပံဳးေနေနာ္
အငိုမ်ားတဲ့ကမၻာမွာ
ကိုယ့္အၿပံဳးဟာ
ေသာကဖံုးသူအတြက္
ေဆးတစ္စက္ျဖစ္မွာပါ-တဲ့။
ၿပံဳးျဖစ္ဖို႔သတိရေတာ့မွ
မၿပံဳးျဖစ္တာၾကာ သိရလာ
ၿပံဳးျခင္းရဲ႕တန္ဖိုး
ေဒကာနက္ဂ်ီနဲ႔တိုးဖူးလို႔ သိပါရဲ႕။
၀န္ထုပ္ေတြထမ္း
ပန္းမွန္းသိလွ်က္နဲ႔မခ်ခ်င္
ဥပါဒါန္အျမင္ေတြနဲ႔ အမွန္တင္
ေျခပဖို႔ျပင္ေနသမွ်
လံုးပါး ပါးၾကမွာပဲ။
ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်
ၾကား-သိေနရ
ျမင္ေနရတဲ့ အာဃာတေတြ
သစၥာေရလို ေ၀ေနၾကေတာ့
ကိုယ္ခံအားနည္းလို႔ ကူးစက္ခံရ
ဆန္းလွတာေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး
အမုန္းစ အနည္မွ် မထိုင္ေစခ်င္
အရွင္းပင္ ကင္းေစခ်င္လို႔
ဆိတ္ၿငိမ္အရပ္ကေန
စိတ္ထဲကၿပံဳး
ေမတၱာေတြဖံုးလို႔ လႊတ္လိုက္မယ္
ခၽြင္းခ်က္မရွိ ရေစ
တုန္႔လွယ္ၿပံဳးၾကေစသား …… ။
ေမတၱာျဖင့္-
                                                                  အရွင္ဥတၱမာနႏၵ (ေပရာေဒနိယတကၠသိုလ္)
                                                                    Friday, February 12, 2016

0 comments:

Post a Comment