အခ်ိန္ရွိခိုက္၊ လု႔ံလစိုက္၊ မမိုက္သင့္ေပ၊ ဒို႔တစ္ေတြ။

Thursday, February 11, 2016

၀န္ထုပ္ကိုယ္စီခ် ၿပံဳးျပၾကေစ

ဘုန္းဘုန္းေရ
ၿပံဳးၿပံဳးေနေနာ္
အငိုမ်ားတဲ့ကမၻာမွာ
ကိုယ့္အၿပံဳးဟာ
ေသာကဖံုးသူအတြက္
ေဆးတစ္စက္ျဖစ္မွာပါ-တဲ့။
ၿပံဳးျဖစ္ဖို႔သတိရေတာ့မွ
မၿပံဳးျဖစ္တာၾကာ သိရလာ
ၿပံဳးျခင္းရဲ႕တန္ဖိုး
ေဒကာနက္ဂ်ီနဲ႔တိုးဖူးလို႔ သိပါရဲ႕။
၀န္ထုပ္ေတြထမ္း
ပန္းမွန္းသိလွ်က္နဲ႔မခ်ခ်င္
ဥပါဒါန္အျမင္ေတြနဲ႔ အမွန္တင္
ေျခပဖို႔ျပင္ေနသမွ်
လံုးပါး ပါးၾကမွာပဲ။
ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်
ၾကား-သိေနရ
ျမင္ေနရတဲ့ အာဃာတေတြ
သစၥာေရလို ေ၀ေနၾကေတာ့
ကိုယ္ခံအားနည္းလို႔ ကူးစက္ခံရ
ဆန္းလွတာေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး
အမုန္းစ အနည္မွ် မထိုင္ေစခ်င္
အရွင္းပင္ ကင္းေစခ်င္လို႔
ဆိတ္ၿငိမ္အရပ္ကေန
စိတ္ထဲကၿပံဳး
ေမတၱာေတြဖံုးလို႔ လႊတ္လိုက္မယ္
ခၽြင္းခ်က္မရွိ ရေစ
တုန္႔လွယ္ၿပံဳးၾကေစသား …… ။
ေမတၱာျဖင့္-
                                                                  အရွင္ဥတၱမာနႏၵ (ေပရာေဒနိယတကၠသိုလ္)
                                                                    Friday, February 12, 2016

Wednesday, February 3, 2016

၀ိေ၀က တိုက္ပဲြ

ကံတရားကို မ်က္ေစာင္းထိုး
တိမ္ေတြမိုးျဖစ္တဲ့ေန႔ဟာ ေပ်ာ္စရာပါတဲ့ …. ေလ။
ေပါက္ကဲြသံစဥ္အေဟာင္းေတြၾကား
ေခါက္႐ိုးမက်ႏိုင္တဲ့ စိတ္႐ိုင္းမ်ားလား။
ေအာင္လည္း သစၥာ
႐ႈံးလည္း သစၥာ
အေျဖရွာရင္း လြင့္စင္လာတဲ့ အပိုင္းအစေတြကို
ေခ်ာင္တစ္ခုထဲမွာ
ယာယီပဲျဖစ္ျဖစ္ သိမ္းပါရေစ …. ။
                                                                 သူ (သရက္)
                                                                Wednesday, February 03, 2016