အခ်ိန္ရွိခိုက္၊ လု႔ံလစိုက္၊ မမိုက္သင့္ေပ၊ ဒို႔တစ္ေတြ။

Thursday, February 28, 2013

ပဥၥမေျမာက္ စာေပခရီးတစ္ခု

ပဥၥမေျမာက္ စာေပခရီးတစ္ခု
စာေရးသူ၏ ပဥၥေျမာက္ျဖစ္ေသာ {ဗုဒၶစာေပလာ ေခါင္းေဆာင္မႈပညာႏွင့္ သေဘာတရားမ်ား} စာအုပ္ကို ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ ဘားကုဒ္နံပါတ္ျဖင့္ (Smile) ဖုန္း ၀၉ ၇၃၀၃ ၉၆ ၅၆ [ရန္ကုန္]မွ ျဖန္႔႔ခ်ိလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။
 လူတို႔သည္ မေကာင္းဘူး မမွန္ဘူးဟု ေျပာဆိုေနလွ်က္ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ထိုမေကာင္းေသာ မမွန္ေသာအရာမ်ားကို လက္ခံမွန္းမသိ လက္ခံေနမိတတ္၏။ မွားေနသည္ဟု တစာစာေအာ္လွ်က္ကပင္ ကိုယ္တိုင္ကမူ ထိုမွားေနသည္ဆိုေသာအရာကို က်င့္သံုးမွန္းမသိ က်င့္သံုးေနမိတတ္ျပန္၏။ (စာ-၃၀)

Sunday, February 17, 2013

ဘုန္းဘုရားတို႔ ေရႊျပည္မွာ

ဘုန္းဘုရားတို႔ ေရႊျပည္မွာ
အပိုင္း (၁)
ဆြမ္းစားပင့္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္
          ေရႊျပည္ႀကီးကို ျပန္ေရာက္ၿပီး တစ္ပတ္ခန္႔အၾကာ ရန္ကုန္မွ မိမိအေျခခ်ေနထိုင္ရာ နယ္ၿမိဳ႕ေလးသို႔ ျပန္ေရာက္ခဲ့သည္။ တစ္ညတြင္ ေနာက္တစ္ေန႔ အ႐ုဏ္ဆြမ္းအတြက္ ဆြမ္းစားလာပင့္သည္ကို ႀကံဳရ၏။ မိမိကိုေတာ့မဟုတ္။ မည္သူ႔ကိုပင့္ပါဟု နာမည္ (ဘဲြ႕) တပ္လာျခင္းျဖစ္၏။ လာပင့္သူမွာ ပရဟိတအသင္းမွဆိုသတတ္။ ယင္းပရဟိတအသင္း အေျခစိုက္ရာ ေက်ာင္းတိုက္မွ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္က ပင့္ခိုင္းသည္ဆို၏။
          လာပင့္သူက မတ္တတ္ရပ္ျဖင့္ပင္ လက္အုပ္ခ်ီကာ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း အျခားဒကာမ်ားျဖင့္ စကားေျပာေနသည့္ ဆရာေတာ္ကို ပင့္ေလွ်ာက္၏။ အ႐ုဏ္ဆြမ္းစားမွာ ၿမိဳ႕ေပၚမွ အရာရွိတစ္ဦး၏ အိမ္သို႔ျဖစ္၏။ ၾကြရမည့္ေနရာမွာ ပရဟိတအသင္း အေျခစိုက္ရာ ေက်ာင္းတိုက္သုိ႔ပင္။ ထိုေက်ာင္းမွတစ္ဆင့္ အရာရွိ၏ဆိုင္ရာကားျဖင့္ အရာရွိအိမ္သို႔ ၾကြရမည္ဟူသတတ္။
          ထိုအခိုက္ ေဘးတြင္ရပ္ေနေသာ စာေရးသူက “ကားနဲ႔လာပင့္တာပဲ ေက်ာင္းတိုက္အေရာက္ လာပင့္ခိုင္းလိုက္ၿပီးေရာ”ဟု အာေခ်ာင္မိေလ၏။ မိမိတို႔ႏွင့္ တစ္ရပ္ကြက္တည္းေနေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္ပါ ပင့္သံဃာျဖင့္ ပါသည္ဆို၍ “ေက်ာင္းတိုက္အေရာက္ပဲ လာပင့္ခိုင္းဖို႔ ေျပာလိုက္ပါ”ဟု ထပ္မံ တိုက္တြန္း(အာေခ်ာင္)မိျပန္၏။ အဆိုပါလာပင့္သူ ပရဟိတအသင္းမွဆိုသူက “တပည့္ေတာ္က ဒ႐ိုင္ဘာမဟုတ္ဘူး” ဟူသတည္း။
          ထိုသို႔ေျပာေနခိုက္ မိမိတို႔ေက်ာင္းဆရာေတာ္မွာ ေတြေ၀ေနဟန္ရွိ၏။ သို႔ျဖင့္ တစ္ဆင့္ခံမွ တစ္ဆင့္လာပင့္သူ ပရဟိတအသင္းမွ ဒကာက “အဆင္မေျပရင္ တျခားတစ္ပါး စီစဥ္လိုက္မည္”ဟု ဆိုေလေတာ့သည္။
          စဥ္းစားၾကည့္ပါ အရပ္ကတို႔။ မွားလို႔ စဥ္းစားၾကည့္ပါ စာဖတ္သူတို႔။ ကားျဖင့္လာပင့္မည္ျဖစ္၍ ဆြမ္းစားပင့္သည့္ ဆရာေတာ္မ်ားကို ေက်ာင္းတိုက္တိုင္းအေရာက္ ကားျဖင့္ပင္ပင့္ဖို႔ေျပာေတာ့ သူက ဒ႐ိုင္ဘာ မဟုတ္ပါ-တဲ့။ အခုေတာ့ ဆရာေတာ္စဥ္းစားေနခိုက္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရလွ်င္ မိမိအာေခ်ာင္စကားေၾကာင့္ မေက်နပ္ဟန္ရွိေသာ တစ္ဆင့္ခံပင့္ခိုင္းသည့္ တစ္ဆင့္ခံျဖင့္ထပ္ပင့္သူက တစ္ျခားတစ္ပါးကို စီစဥ္ပါမည္-တဲ့။
          ပရဟိတအသင္းမွ ဒကာဆိုသူ တစ္ဆင့္ခံဆြမ္းစားလာပင့္သူ၏ စကားႏွစ္ခြန္းကို နားေထာင္ၿပီး သူ႔အိမ္သို႔ပင္ ဆြမ္းစားၾကြရေလမည္လားဟုပင္ ေမးခ်င္မိေတာ့၏။ မေမးျဖစ္ေတာ့ပါ။ မိမိတို႔ဆရာေတာ္ကို အခက္မေတြ႕ေစလိုေသာေၾကာင့္ပင္။ ပရဟိတလုပ္ငန္းကို ………..။ ရွိေစေတာ့ဟုသာ……..။
*****
          ရဟန္းခံၿပီးသည္မွစ၍ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ဆြမ္းစားကြမ္းစားမ်ားကို လိုက္ခဲ့ရဘူး၏။ နယ္ၿမိဳ႕တြင္သာမက ရန္ကုန္တြင္ တကၠသိုလ္တက္ေနစဥ္မွာပါ လိုက္ခဲ့ရ၏။ တစ္ခ်ိဳ႕က မည္သူပဲၾကြပါဟု သီးသန္႔ပင့္၏။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ပဲ ၾကြပါဟုပင့္၏။ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္မၾကြႏိုင္က မပင့္သည္ကိုလည္း ႀကံဳခဲ့ရ၏။ ေရႊျပည္ႀကီးတြင္ ဆင္းသားမွအစ သူေ႒းသူၾကြယ္ ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာဖံုး မင္းစိုးရာဇာ စသူတို႔၏ အိမ္မ်ိဳးစံုသို႔ ဆြမ္းစားၾကြခဲ့ရဖူးသည္။ မိမိမွီခိုရာ ေက်ာင္းတိုက္ႏွင့္ ဆရာေတာ္မ်ားကား ေရွးဘုန္းေရွးကံ (အတိေရက လာဘ) ရွိသူမ်ားခ်ည့္တည့္။ ရံခါမ်ားတြင္ ဘာသာျခား ဟိႏၵဴလူမ်ိဳး ဟိႏၵီဘာသာ၀င္မ်ား၏အိမ္ႏွင့္ ဘုရားေက်ာင္းမ်ားသို႔ပင္ ဆြမ္းစားၾကြခဲ့ရ၏။ ဤမွ်စံု၏။
          အခ်ိန္ေတြေျပာင္း အရြယ္ေတြ ပတ္၀န္းက်င္ေတြ ေျပာင္းလာသည့္ႏွင့္အမွ် ေရႊျပည္ႀကီးမွခြာကာ အိမ္းနီးခ်င္းတိုင္းျပည္မ်ားကို အေၾကာင္းအားေလ်ာစြာ ရံခါေရာက္ျဖစ္ခဲ့၏။ ထိုအထဲမွ သီဟုိဠ္ေခၚ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသည္ စာေရးသူ ႏွစ္ႏွင့္ခ်ီၿပီး အေျခခ်ေနထုိင္ ပညာသင္ခဲ့ရာႏိုင္ငံျဖစ္၏။ လက္ရွိလည္း ပညာသင္ယူေနဆဲျဖစ္၏။
          သီရိလကၤာႏိုင္ငံသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာထြန္းကားရာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္၏။ ထိုေၾကာင့္ စာေရးသူပညာရွာေနစဥ္အတြင္ ေရွ႕ပိုင္းႏွစ္မ်ားတြင္ ေဒသခံဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းတြင္ ေနထိုင္သီတင္းသံုး၏။ ထိုအတြင္း ဆင္းရဲသားမွအစ ၀န္ႀကီး၊ သမၼအဆံုး ဆြမ္းစားကြမ္းစားပင့္သည့္ အခမ္းနားမ်ိဳးစံုသို႔ၾကြခဲ့ဘူး၏။ မိမိသာမက ေရႊျပည္ႀကီးမွ သီဟိုဠ္ေရာက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအားလံုး ထိုကဲ့သို႔ၾကြဖူးၾက၏။
          ဆြမ္းစားပင့္သည့္အခါတိုင္းတြင္ ကားျဖင့္ၾကြရ၏။ ေျခလ်င္ၾကြရသည္ကား အေတာ္ပင္ရွားလွ၏။ တစ္ဆင့္ခံေက်ာင္းမွပင္ လာပင့္ေစကာမူ ေက်ာင္းတိုက္အေရာက္ ကာျဖင့္ပင္ လာပင့္ျခင္းျဖစ္၏။ စုရပ္သို႔လည္း ကားျဖင့္စု၏။ ေျခလ်င္ၾကြရလ်င္လည္း အားလံုးပင္ ေျခလ်င္ၾကြရ၏။ (ဤတြင္ ကားႏွင့္ပင့္မွ ဆြမ္းစားၾကြရမည္ဟု ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ ေျခလ်င္လည္း ၾကြမည္သာျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ မိမိေက်ာင္းကို ဂိတ္ သို႔မဟုတ္ စုရပ္အျဖစ္ထားကာ လာပင့္သည့္ဒကာႏွင့္စကားေျပာ အျခားသံဃာမ်ားကို သူ႔ေက်ာင္းသို႔ ေျခလ်င္ၾကြခဲ့ဆိုသည္မွာ မသင့္ေတာ္ေသာေၾကာင့္သာ ေျပာရျခင္းျဖစ္သည္။ အသက္သိကၡာႀကီးမားသည့္ ဆရာေတာ္မို႔ သီးျခားပင့္သည္ဆိုကလည္း ဘာမွေျပာစရာမရွိ။)
          သီဟုိဠ္၌ ရွင္ေရာ အလွဴဒကာပါ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္သာၾကြပါဟု ခဲြျခားပင့္ေလ့မရွိ။ ဘုန္းႀကီးမၾကြဘဲ ကိုရင္ သို႔မဟုတ္ အစားဦးဇင္းတစ္ပါးၾကြလာလို႔လည္း မ်က္ႏွာမပ်က္၊ သဒၶါမပ်က္။ ထိုေၾကာင့္ ၀န္ႀကီး၊ သမၼတ စသူတို႔ ကပ္လွဴေသာ ဆြမ္းစားမ်ား၌ပင္ ကိုရင္ငယ္ေလးမ်ားကို ဆြမ္းစားကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖင့္ ဆံုခဲ့ရ၏။ အားလံုးကို သံဃာအမွတ္ျဖင့္ သံဃာ့ဂုဏ္ကို ရည္မွန္းၿပီး ကပ္လွဴျခင္းျဖစ္၏။ သံေဃ ဒိႏၷံ မဟပၹလံ= သံဃာအား ရည္မွန္းေပးလွဴျခင္းသည္ အက်ိဳးႀကီးသည္ ဆိုသည့္အခ်က္ကို ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေဟာေျပာဘူး၍ အားလံုးရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ၿပီးသားျဖစ္၏။
          ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုသည္ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုအတြက္ ႏိႈင္းယွဥ္စရာျဖစ္၏။ မေကာင္းသည့္ အမူအက်င့္ ဓေလ့ စ႐ိုက္တို႔ကို ပယ္စြန္႔၍ ေကာင္းသည့္ အခ်က္မ်ားကို ေလးစာလိုက္နာ က်င့္ေဆာင္ဖို႔ရာျဖစ္၏။ ရွိေစေတာ့ ….. ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပင္ ျပင္ဖို႔အရင္ႀကိဳးစားရေပဦးမည္။
ဓမၼအသိျဖင့္ က်င့္သံုးေနထိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ………..။
ေမတၱာျဖင့္-
               အရွင္ဥတၱမာနႏၵ (ေပရာေဒနိယတကၠသိုလ္)
                  Sunday, February 17, 2013

Thursday, February 7, 2013

ေရႊျပည္မွ ခြန္းဆက္သည္



“ေရႊျပည္မွ ခြန္းဆက္သည္”
 *************
ဒီတစ္ေခါက္ ေရႊျပည္ႀကီးကို ျပန္ေရာက္ခိုက္ ေလးလခန္႔ ေနထိုင္သီတင္းသံုးမည္ဟု စိတ္ကူးမိ၏။ Supervisors မ်ားကိုလည္း အမိေျမျပန္ယင္း သုေတသနစာတမ္းအတြက္ ေနာက္ထပ္ Chapter တစ္ခန္းၿပီးေအာင္ ေရးခဲ့မည္ဟု ဟုတ္ဟုတ္ျငားျငားေျပာ မိ၏။ သာေရးနာေရး လုပ္ငန္းမ်ား လည္း ေရာက္သည့္ေနမွစ၍ ဇယ္ေတာက္သည့္ပမာ လက္မလည္ႏိုင္ ရွိလွ ၏။ ေဒသစာရီ ခရီးမ်ား ဟိုဟိုဒီဒီၾကြရန္ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ား သိကၽြမ္းျဖစ္ဘူးသူမ်ား ထုိထိုဤဤ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ပင့္ေလွ်ာက္ထားၿပီးျဖစ္၍ ၾကြခ်ီရန္ ျပင္ရဆင္ရ၏။ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ ဘိုးဘြားမိဘ ဆရာသမား သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား အတြက္ ဆယ္ရက္တရားစခန္းတြင္လည္း ဓမၼေဒသနာမ်ား ခ်ီးျမွင့္ေပးရ မည္ျဖစ္၏။ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအတြက္လည္း ေႏြရာသီ ဗုဒၶဓမၼႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းမ်ား သင္ၾကားျပသေပးရန္ စီစဥ္လ်က္ရွိ၏။ ေျပာင္းလဲဖို႔ရန္ လိုအပ္သည္မ်ားလည္း ရွိ၏။ ထို႔အတူပင္ မေျပာင္းမလဲ ခိုင္ၿမဲဖို႔ရန္ လိုအပ္သည္မ်ားလည္းရွိ၏။ အုတ္တစ္ခ်ပ္အေနျဖင့္လည္း ပါ၀င္ျဖည့္ဆည္းရန္ ဆႏၵျပဳၿပီးျဖစ္၏။ သဲတစ္ပြင့္အျဖစ္လည္း ပါ၀င္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးျဖစ္ ၏။ ေကာက္႐ိုးတစ္မွ်င္အေနျဖင့္လည္း အကူညီျဖစ္ရန္ သႏၷိ႒ာန္ခ်ၿပီးျဖစ္၏။ ေရႊျပည္ႀကီးကား အရင္တစ္ေခါက္ႏွင့္ လားလားမွ်မတူ အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲလွ်က္ရွိ ၏။ ပူလည္း ပူ၏။ ထူလည္း ထူ၏။ ေအးလည္း ေအး၏။ ေကြးလည္း ေကြး၏။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး တြင္ ေပးႏိုင္သူသာ ျဖစ္ရလို၏။ ေပးဆပ္ျခင္းျဖင့္ပင္ ဘ၀ကိုု ရွင္သန္လို၏။ ကိုု္ယ္-စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ေကာင္းေသာ လိုအင္ဆႏၵမ်ား ၿပီးျပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳမိ၏။
ေမတၱာျဖင့္-
              အရွင္ဥတၱမာနႏၵ (ေပရာေဒနိယတကၠသိုလ္)
                        Date- 08-02 2013

Tuesday, February 5, 2013

ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္း ေဖာက္ရမယ့္လမ္း



ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္း ေဖာက္ရမယ့္လမ္း
@@@@@
အခ်ိန္္ရစ္ငင္
ဘ၀တြက္ျပင္ဆင္
ေလာကတြက္ႏွင္ရင္း
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတာင္ ျမင္ခဲ့ၿပီ…..။
ေဆာင္းကုန္ေႏြဦး
သာယာတဲ့ဒီအကူးမွာ
ရွင္ေတာ္ျမတ္ျပည္ၾကြ
ဥာတကာႏွလံုးလွခဲ့ၿပီ….။
မဇၥ်ိမလမ္း
ေျဖာင့္ေျဖာင့္လွမ္းျပ
မ်ိဳးဆက္ေကာင္းပီသၾကဖို႔
လုပ္ရပ္ေတြနဲ႔ သင္ျပခဲ့ၿပီ.…။
သာယာေျဖာင့္ျဖဴး
ေပါင္းကူးရေအာင္
မင္းႏွင့္ငါပါ
သူပါမက်န္
တာ၀န္ရွိရွိ
၀တၱရားသိဖို႔လိုၿပီ…………..။
                                                သူ (သရက္)
                                              Tuesday, January 29, 2013

Saturday, February 2, 2013

ၿငိမ္း



“ၿငိမ္း”
******
မ်က္စိလည္းၿငိမ္း
နားလည္းၿငိမ္း
လက္ေတြလည္းၿငိမ္း
မျမင္ရတဲ့ကိေလသာေတြၿငိမ္း၏။
သို႔ေသာ္...........
ကိန္းေန၏။
ၿငိမ္းမႈတိုင္းသည္ မေအးျမႏိုင္ေပတကား။
သူ (သရက္)
02-02-2013