အခ်ိန္ရွိခိုက္၊ လု႔ံလစိုက္၊ မမိုက္သင့္ေပ၊ ဒို႔တစ္ေတြ။

Saturday, April 7, 2012

သံသရာလမ္းမွ ဘ၀ရထား

သံသရာလမ္းမွ ဘ၀ရထား
တစ္ဘူတာၿပီး တစ္ဘူတာေက်ာ္
ခ်စ္တဲ့သူကိုေခၚ
မုန္းတဲ့သူမို႔လည္း ေက်ာ္လိုဘူး။
မွန္မွန္ေမာင္းသြား ဒီရထား၀ယ္
ေပ်ာ္သူေတြလည္းစီး
အပူသည္ေတြခ်ည္း ဟုတ္ေပဘူး။
ရင္ဆိုင္ရင္းေ၀းကြာ
ေက်ာကိုင္းလာျပန္စံု
ေသြဖည္လို႔ ရႏိုင္ဘူး။
ဘယ္ခရီးက စ,လာ
ဘယ္၀ယ္တြင္ဆံုး
လံုးလံုး သိေခ်ဘူး။
မသိ၍ တန္႔မေန
ဆက္ကာေလသြား
ဖန္ဖန္ပင္မ်ားခဲ့ၿပီ။
မသိျခင္းကို သိမွပင္
စုန္-ဆန္၀င္ဒီရထား
စက္ရပ္ကာနား…….။   ။
                                                                           
                                                             အရွင္ဥတၱမာနႏၵ (ေပရာေဒနိယတကၠသိုလ္)
                                                                             7 April 2012

0 comments:

Post a Comment