အခ်ိန္ရွိခိုက္၊ လု႔ံလစိုက္၊ မမိုက္သင့္ေပ၊ ဒို႔တစ္ေတြ။

Wednesday, February 16, 2011

ေကလနိယသြားေတာလား အပိုင္း (၅)


ေကလနိယသြားေတာလား
 

အပို္င္း (၅)
ေ၀ဟင္ခရီး ေလယာဥ္စီးၿပီ

          နံနက္ ၁၀း၄၅-တြင္ TG-0307-ေလယာဥ္ျဖင့္ ရန္ကုန္အျပည္ဆိုဆိုင္ေလဆိပ္မွ ထိုင္းႏိူင္ငံသို႔စတင္ထြက္ခြာခဲ့သည္။ ေ၀ဟင္ခရီးစတင္လိုက္သည္ႏွင့္ မိမိ၏အေတြးမ်ားမွာလည္း မၾကာေသးမွီက ပဥၥလက္ဆန္ဆန္ျဖစ္ပ်က္ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည္မ်ားကို ရုပ္ရွင္ပိတ္ကားၾကည့္ရသလို တေရးေရးႏွင့္ေပၚလာသည္။ ဘာအလိုရွိပါသလဲဟုေသာ ေမးခြန္းကိုေမးလာသည့္ ေလယာဥ္မယ္ကို ေယာင္ေတာင္ေတာင္လွည့္ၾကည့္ရင္း မိမိ၏အေတြးအိမ္ကို ရုတ္တရက္ရုပ္သိမ္းလိုက္ရသည္။ လွ်ာမေတြ႕လွေသာ ထိုင္းရိုးရာေန႔လည္စာျဖင့္ မနက္စာမစားခဲ့ေသာ ဆႏၵျပေနသည့္ဗိုက္ကို အတင္းႏွစ္သိမ့္လိုက္ရသည္။ သူက သိပ္ေတာ့ေက်နပ္ပံုမေပၚ။ တတ္ႏိူင္ဘူးေလ။ ခရီးသြားေနတာပဲ။
          ေန႔လည္ ၁၁-နာရီတြင္ ထိုင္းႏိူင္ငံ သု၀ဏၰဘုမၼိ ႏိူင္ငံတကာေလဆိပ္ကိုဆိုက္ေရာက္ခဲ့သည္။ လြန္စြာမွႀကီးက်ယ္ခန္းနားလွေသာ ေလဆိပ္အသြင္ျပင္ႏွင့္ ေခတ္မွီနည္းစနစ္မ်ားကို အခ်ိဳးက်က်တပ္ဆင္ထားေသာ သု၀ဏၰဘုမၼိေလဆိပ္ကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ဆိုသည္မွာ ဆင္ႏွင့္ဆိတ္ႏိူင္းယွဥ္လိုက္ရသလိုပင္။ ရန္ကုန္ကထြက္လာေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးပါလာရာ သူ႔အတြက္အထူးစီစဥ္ထားေသာအခန္းကို လိုက္ေနရသည္။ ေန႔လည္ပိုင္းတြင္ ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ ေနာက္ပါတပည့္မ်ားက အိႏၵိယကိုထြက္ခြာသြားသည္။ ည ၁၀း၃၀ နာရီမွ မိမိတို႔စီးရမည့္ သီရိလကၤာေလယာဥ္ကို ဆရာေတာ္ႀကီး၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ အခန္းထဲမွာပင္ အိေျႏၵရရေစာင့္လိုက္ရသည္။ ေယာင္ေယာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္စရာမလိုေတာ့ေပ။ သို႔ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ပါး အခန္းတြင္အလွည့္က် ပစၥည္းေစာင့္ယင္း အိပ္စက္အနားယူကာ ႀကီးမားလွေသာေလဆိပ္ႀကီးအႏွံ႔ေလွ်ာက္လည္ၾကသည္။
          ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္လည္ကာ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းေလာက္သည့္ တစ္ေန႔တာေစာင့္ဆိုင္းရမည့္အခ်ိန္ကို ေလဆိပ္တြင္းမွာပင္ ကုန္ဆံုးလိုက္ရသည္။ ည ၁၀း၃၀ တြင္ TG-ေလယာဥ္ျဖင့္ပင္ ထိုင္းႏိူင္ငံမွတဆင့္ သီဟုိဠ္ေခၚ သီရိလကၤာႏိူင္ငံကို ဆက္လက္ထြက္ခြာခဲ့သည္။ တစ္ေနကုန္ေလွ်ာက္လည္ထားသည့္အတြက္ ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ၿပီး မၾကာမွီမွာပင္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
          ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ နံက္ ၁း၀၀ ခန္႔တြင္ သီရိလကၤာေလဆိပ္ကို ဆိုက္ေရာက္ခဲ့သည္။ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးကို စတင္၀င္ေရာက္စဥ္မွာပင္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေသာ သီရိလကၤာႏိူင္ငံသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုဦးစားေပးသည္ဆိုတာကို စတင္သိျမင္ခြင့္ရခဲ့သည္။ သူမ်ားေတြလို အစဥ္လိုက္၀င္ေရာက္တန္းစီစရာမလို။ ျပည္၀င္ခြင့္ႏွင့္ဗီဇာစသည္တို႔ကို ခ်က္ခ်င္းေခၚယူၾကည့္ရႈကာ အေထြအထူးေမးျမန္းမႈမရွိပဲ လက္ခံမႈျပဳလိုက္သည္။ ထိုေနာက္ မိမိအထုပ္ပိုးမ်ားကိုေရြးယူကာ ေလဆိပ္အျပင္ဖက္သုိ႔ထြက္လာခဲ့သည္။ အသင့္လာႀကိဳေနေသာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူႏွင့္ အေပါင္းအသင္းမ်ားကိုေတြ႔လိုက္ရ၍ စိုးရိမ္စိတ္မ်ားလြင့္ပါးသြားခဲ့ရသည္။
          ကားေပၚေရာက္ေသာအခါအတြင္ေတာ့ အဆိုေတာ္ခင္ေမာင္တိုး၏ ဆြတ္ပ်ံ႕လြမ္းေမာဖြယ္ ေတးသြားကိုနားဆင္ကာ မိမိတို႔တည္းခိုရမည့္ ေနရာကိုခ်ီတက္ခဲ့ၾကသည္။ တစ္နာရီေက်ာ္ခန္႔အၾကာတြင္ နားခိုရမည့္ေနရာကိုေရာက္ခဲ့ပါေတာ့သည္။ ထိုေနရာကား မကုဋာရာမ ျမန္မာေက်ာင္းေတာ္ႀကီးပင္ျဖစ္ပါေတာ့သည္။
                                                                                    (ဆက္ပါဦးမည္)
                                                                                    အရွင္ဥတၱမာနႏၵ
                                                                                (ေကလနိယတကၠသိုလ္)
*****

0 comments:

Post a Comment