အခ်ိန္ရွိခိုက္၊ လု႔ံလစိုက္၊ မမိုက္သင့္ေပ၊ ဒို႔တစ္ေတြ။

Friday, December 24, 2010

ရင္ဖြင့္လႊာ

"ရင္ဖြင့္လႊာ"
သူငယ္ခ်င္း.......
ႏိူင္ငံျခားကိုေရာက္စ
မင္းေျပာျပေတာ့
မိေ၀းဖေ၀း
ေဆြမ်ိဳးေ၀းတဲ့
အားလံုးကြာျခား
တိုင္းတစ္ပါးမွာ
ႏိူင္ငံနဲ႔လူမ်ိဳး
ဖြင့္ဖြင့္ၿဖိဳးေအာင္
အက်ိဳးျပဳပညာေတြ
စြမ္းစြမ္းတမံ..........ရွာေဖြရမယ္ဆို...............။
                              ဘ၀ေနာင္ေရး
                             စိတ္ေအးရေအာင္
                             အားသြန္ခြန္စိုက္
                             တစိုက္မတ္မတ္........သင္ၾကားေတာ့မယ္ဆို..........။
                             ဘ၀အဆင့္
                            ငြားငြားစြင့္ေအာင္
                          အလုပ္ႀကိဳးစား........ရိုးရိုးပဲသြားေတာ့မယ္ဆို...........။
စား၀တ္ေနေရး
ေလာကအေရးေတြမွာ
ငါ့မိဘေတြကို
လူရာ၀င္ေစေတာ့မယ္ဆို...........။
                                 အခုေတာ့..........သူငယ္ခ်င္း
                                မင္းရဲ႕စိတ္ေတြ
                               ေ၀ေလေလနဲ႔
                               ေရႊေရာင္အိပ္မက္ေတြကို
                              ေရးေပၚအရုပ္ေရးသလို
                             ခပ္ေရးေရးနဲ႔
                            ေလဖမ္းဒန္းစီးေနသလိုပါလား............။
တုိ႔ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရးတြက္
နည္းပညာေလွကားထက္ေတြကို
မွန္မွန္တက္ရမည့္အစား
ကိုးကြယ္ရာတစ္ပါးအျဖစ္
မင္းႏွလံုးသားမွာ
ေနရာေပးလိုက္ၿပီလား..........။
                                 တကယ္ေတာ့..........သူငယ္ခ်င္း
                                ေလွကားထက္ဆိုတာ
                                ဖက္ေနဖို႔မရည္ရြယ္
                               တက္ေနဖို႔သာလိုတယ္ေလ............။
အခုလိုဆိုေတာ့
ငါကမင္းကို
မခ်စ္လို၍
အျပစ္ဆိုေနျခင္းမဟုတ္ပါ
မင္းရည္ရြယ္ခ်က္
မပ်က္ကြက္ေအာင္
သတိေဆာင္ရျခင္းပါ.......သူငယ္ခ်င္.........။
                                                   မင္းတစ္ေယာက္
                                                  လမ္းေျဖာင့္ေျဖာင့္မွာ
                                                 ပန္းေတြကိုေကာက္
                                                စမ္းေရကိုေသာက္ေနခ်ိန္ဆို
                                               ငါ့ကုိေမ့ပါ
                                              စိတ္မနာဘူး.....သူငယ္ခ်င္း........။
ဖြဟဲ့လဲြေစ
ျဖစ္ပါေစနဲ႔
မင္းတစ္ေယာက္ျဖင့္
ဆံၿမိတ္လည္းေျပ
ပန္းေျခာက္ေၾကြသို႔
မ်က္ရည္မိုးေဆြ
ရင္နင့္ေလမည့္
ဘ၀ဆိုးရြား
က်ကာသြားရင္
ငါဟာမင္းတြက္ .........မပ်က္ကြက္ဘူး............။
                                   အဲဒီအခါ
                                   မင္းနဲ႔ငါ့ၾကား
                                   တံခါးမျခား
                                  ဓားလည္းမထားဘူး...........။
ဒါေပမဲ့........
ဒီတစ္ခုေတာ့
မင္းခြင့္ျပဳပါ
သန္႔စင္တဲ့ငါ့ရင္ခြင္
မင္း၀င္လာရင္ အသင့္ျဖစ္ေအာင္
သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ ေသာ့ေလးတစ္ေခ်ာင္းကို
ေပးလိုက္ပါရေစလား................။ ။
                                             သူ{သရက္}

0 comments:

Post a Comment